abonneer nu
dossiers
Iedereen heeft wel een verhaal. Dat blijkt wel uit de rubriek De buren v...
De 49-jarige Marcel Hoogerbrugge werd woensdag 20 december 2017 in zijn ...
Lees hier alles over de overval op Chinees-Indisch restaurant Lotus op d...
Elke week reikt de Hoogeveensche Courant een Taart van de Week uit. De t...
Maandaggevoel: Jeroen Bottema

Denkend aan Nederland

Door Jeroen Bottema op maandag 14 mei 2018 16:00
  • ignore touch

    Water. © Pixabay.com

mail pinterest

Denkend aan Holland, zie ik breede rivieren traag door oneindig laagland gaan. Zo begint het gedicht Herinneringen aan Holland dat schrijver Hendrik Marsman in 1936 schreef.

Tijdens een verblijf in het buitenland, schreef Marsman zijn herinneringen aan het Nederlands landschap op. Herinneringen aan Holland is verkozen tot het gedicht van de vorige eeuw.

Mijmeren over hoe Nederland eruit moet zijn

Het gedicht is vooral zo bekend geworden omdat het iedereen de mogelijkheden geeft om te mijmeren over hoe Nederland eruit moet zien. Iedereen heeft wel een beeld van hoe ons land er ideaal uitziet. Zo zal het niemand verbazen dat ik een schakend Nederland voor me zie.

De laatste tijd schieten de woorden Denkend aan Nederland steeds vaker door mijn hoofd. Het gedicht van Marsman gaat ook over de strijd tegen het water. Een van de woorden die bij deze strijd hoort is polderen. In mijn Nederland speelt een afgeleide van dit woord een grote rol. Polderen is wat in Nederland is uitgevonden. Dan bedoel ik niet het aanleggen van polders, maar het rekening houden met elkaar, het er samen proberen uit te komen. Juist deze kunst lijkt Nederland de laatste tijd verloren.

De vergaande veranderingen die de technologie ons opdringt en de vele internationale conflicten die ons sinds het begin van deze eeuw bezighouden hebben ervoor gezorgd dat we ons het liefst achter onze eigen dijk terugtrekken en niet meer de ‘polder’ ingaan.

Het zal niet eenvoudig zijn mensen weer de ‘polder’ in te trekken. Toch droom ik daar soms wel van wanneer ik aan Nederland denk.

Denkend aan Nederland zie ik ...

Denken aan Nederland zie ik een land waar iedereen in zijn of haar waarde wordt gelaten, een land waar iedereen zich thuisvoelt. Denkend aan Nederland zie ik mensen met keppeltjes, habijten, hoofddoekjes en minirokjes. Denkend aan Nederland zie ik tradities zoals Sinterklaas die jaar na jaar gevierd blijven worden, maar waar ook rekening wordt gehouden met gevoelens van anderen. Ik kan nog een heel rijtje opnoemen, maar de boodschap lijkt me helder. Toch wil ik er nog een ding aan toevoegen. Denkend aan Nederland zie ik ook een harde lijn tegen mensen die deze tolerantie niet accepteren, die een ander niet in hun waarde laten.