abonneer nu
dossiers
De Provinciale Statenverkiezingen van Flevoland vinden plaats op 20 maar...
Willeke Dost verdween in 1992. In al die jaren is er door politie en Ope...
Iedereen heeft wel een verhaal. Dat blijkt wel uit de rubriek De buren v...
In Luchtpost vertelt Gerrit Boxem elke week een bijzonder luchtvaartverh...
Maandaggevoel: Nicole Donkervoort

De AVG, wat een toestand, of toch niet?

Door Nicole Donkervoort op woensdag 6 juni 2018 09:14
  • ignore touch

    © NDC mediagroep

mail pinterest

‘Waarom komen in mijn tijdlijn op Facebook sinds vanmiddag ineens gesponsorde berichten over stappentellers voorbij?’ Zittend op de bank, met in de ene hand een kop thee en in de andere mijn telefoon, kijk ik met een vragend gezicht vriendlief aan. Een verrassing is om zeep geholpen, want schoorvoetend bekent hij als cadeautje er een voor mij te hebben besteld.

Hij heeft eerder die dag op zíjn smartphone uitgebreid reviews gelezen en verschillende producten met elkaar vergeleken. Het is de zoveelste bevestiging dat alles, maar dan ook echt alles wat je online doet, maar dus ook wat je relaties doen, wordt gevolgd. Het irriteert me mateloos, steeds weer. Irritatie die op sommige momenten eigenlijk onterecht is, zoals in het geval van Facebook want ik weet dat ik niet de klant ben, maar het product. Elke gebruiker heeft er zelfs toestemming voor gegeven door het accepteren van de voorwaarden, maar wie leest die voorwaarden werkelijk?

Dilemma

Het rare is dat ik enerzijds boosheid voel, maar tegelijkertijd (te) weinig interesse heb voor het privacy-vraagstuk en hoe bedrijven en instellingen omgaan met mijn gegevens. Ik accepteer het allemaal gewoon en raak zelfs een beetje moe van alle berichtgeving de laatste maanden rondom de vorige week ingevoerde AVG, de Algemene verordening gegevensbescherming. Waarschijnlijk is het probleem van mijn disinteresse een aantal jaren geleden al ontstaan. Steeds kwam ik immers voor hetzelfde dilemma te staan: een gelikte app met goede functionaliteit versus de toestemming die ik moest geven voor toegang tot foto’s, contactgegevens, microfoon en camera van de smartphone. Vrijwel altijd won (én wint) het gemak en koos (én kies) ik voor het voordeel van de gegevens waarmee ik lekker word gemaakt, zoals bij de sociale media.

Thuis vertelt mijn vriend, een IT’er met veel kennis op dit gebied, regelmatig over hoe bedrijven en instellingen mijn gegevens soms breder gebruiken dan ik zelf in gedachten heb. Bijvoorbeeld bij WhatsApp, waarbij de gebruiker toegang geeft tot zijn contactenlijst om snel iemand op te kunnen zoeken. De dienstenaanbieder kan ondertussen alle contacten uitlezen en opslaan binnen de eigen organisatie om hiermee omzet te maken. Eigenlijk een griezelige gedachte.

Gegevens gelekt

Maar er is nog iets engs: de niet-IT’ers die overal werken en, net als ik, hier te weinig bij stilstaan. Hoe vaak gebeurt het niet dat door onwetendheid of onkunde gegevens worden gelekt. Ik denk aan de medische sector. In sommige gevallen wordt vertrouwelijke informatie gecommuniceerd met een gratis e-mailaccount zoals gmail.com of outlook.com, waarbij de gegevens ook door de dienstenaanbieder worden verwerkt voor marketingdoeleinden.

De afgelopen weken ontplofte m’n mailbox zo ongeveer. Vele mailtjes gingen over één en hetzelfde onderwerp: de AVG. Elk mailtje moest worden gelezen omdat steeds een andere actie nodig was. Ik heb meerdere keren gedacht: ‘wat een toestand’ en me zelfs afgevraagd: ‘is dit allemaal werkelijk nodig?’ Om eerlijk te zijn, weet ik het antwoord wel degelijk. Mijn en uw gegevens zijn het waard om netjes mee om te gaan en als gebruiker moet je hier controle over kunnen hebben.