abonneer nu
dossiers
Elke week reikt de Hoogeveensche Courant een Taart van de Week uit. De t...
Krijgt Assen of Hoogeveen de nieuwe kunstijsbaan in Drenthe? In dit doss...
In Luchtpost vertelt Gerrit Boxem elke week een bijzonder luchtvaartverh...
Iedereen heeft wel een verhaal. Dat blijkt wel uit de rubriek De buren v...
Maandaggevoel: Henriëtte Meppelink

Melancholisch momentje

Door Henriette Meppelink op dinsdag 9 oktober 2018 10:59
  • ignore touch

    De trap bij de aula van het 'oude MAC'. © NDC mediagroep

mail pinterest

Met een brok in mijn keel liep ik enkele weken geleden door mijn oude school, het Roelof van Echten College aan de Julianastraat. Het was de laatste keer dat ik er in het pand rondliep. Wat ging er ontzettend veel door me heen. Er liggen zoveel herinneringen.

Al die keren dat ik over de gang liep. Als brugklasser, met een enorme tas op de rug, na het brugklaskamp in de eerste klas. Ik weet nog zo dat ik voor de eerste keer mijn jas ophing aan de kapstokken in het ronde, uitstekende gedeelte om naar de allereerste les te gaan op de middelbare school. Wat was dat spannend. Hoe vaak slenterden we niet door de gang heen, hoe vaak hebben we wel niet in de gangen gezeten op de pauzeplek die ons was toegewezen. Natuurlijk alle memoires aan de lessen die zijn gevolgd, maar het zijn toch vooral emotionele herinneringen. Als puber ben je nou eenmaal een lopend emotioneel wrak en dat hangt samen met je middelbare schooltijd. Denk alleen al aan al die heimelijke verliefdheden.

Vaak hadden we een tussenuur en ging ik samen met vrienden en vriendinnen even naar de stad om een patatje te eten of om even te winkelen. Lopend óf op de fiets. Park Dwingeland, waar ik jaren bijna naast heb gewoond, werd enkele jaren geleden afgebroken en ook de school aan de Griendtsveenweg gooien ze vast en zeker binnen een paar jaar plat. Doodzonde vind ik het. Deze drie scholen hebben een ding gemeen: ze lagen allemaal op loop- en fietsafstand van het centrum van Hoogeveen. En waar liggen die nieuwe scholen? Precies: een stuk verder weg van ons centrum. Tieners winkelen al veel op internet, maar wanneer ze niet eens meer langs winkels komen of geen mogelijkheid krijgen om even een uur door het centrum te trekken, wordt het probleem alleen maar groter. Want hoe fijn is het om even te voelen hoe een kledingstuk zit of staat in plaats van het meteen weer te retourneren.

Daarnaast vind ik het jammer dat de leerlingen die nu op Eduwiek en Bentinckspark lessen volgen, dit doen op scholen met veel minder ziel dan de oude panden, waar je het zuchten tijdens de examens bij wijze van nog kon horen als je door de aula liep. Enfin, genoeg melancholisch gedoe. De komende tijd rijd ik zo vaak ik kan nog even langs. Al zwaaiend en wie weet met een traan. 

LAAT EEN BERICHT ACHTER

U moet zijn ingelogd om een bericht te kunnen plaatsen. Log in of registreer je om een reactie te kunnen plaatsen.