abonneer nu
dossiers
Iedereen heeft wel een verhaal. Dat blijkt wel uit de rubriek De buren v...
De 49-jarige Marcel Hoogerbrugge werd woensdag 20 december 2017 in zijn ...
Lees hier alles over de overval op Chinees-Indisch restaurant Lotus op d...
Elke week reikt de Hoogeveensche Courant een Taart van de Week uit. De t...
Nieuwe kijk op oude zaken

Siepels

Door Johann Bisschop op zaterdag 27 oktober 2018 13:57
  • ignore touch

    Charlotje bovenop een ANWB-wegwijzet in Oostmarsum. © Johann Bisschop

mail pinterest

Herfst 2018. De 23ste september, was het ook echt herfstweer. Om te huilen na zo’n heerlijke zomer. Grada en ik waren zó erg aan mooi weer gewend, dat we allang niet meer op Buienradar keken naar de weersvooruitzichten.

Toen we dus geheel onvoorbereid een uur in de auto hadden gezeten op weg naar dé siepelstad van Nederland, begon het net precies te regenen toen we uitstapten. En dat terwijl we ons hadden verheugd om eens heerlijk een middagje te flaneren in het kunstenaarsstadje Ootmarsum. 

Beeldje

Al snel viel het op, dat op elke ANWB-handwijzer -dezelfde uitvoering als in het centrum van Hoogeveen- een prachtig klein beeldje van Charlotje (Sjalotje) te zien was. De Haag heeft haar ooievaartje, Amsterdam haar drie Andreaskruizen, Ootmarsum haar Sjalotje. Maar Hoogeveen heeft (nog) niks.

Wat zou het mooi zijn als in Hoogeveen op elke paal een trommelslager zou staan. Nou kunt u natuurlijk tegen een trommelslager en vóór een boot van Pesse zijn. OK! Ook dat is goed natuurlijk. Áls de palen maar bekroond worden met één van beide.

Verkeerde been

Toen Grada ’s morgensvroeg voorstelde om even in de Siepelstad rond te lopen, zette ik mezelf eerst op het verkeerde been door aan Dwingeloo te denken. Natuurlijk vanwege de siepeltoren. Daarom was ik bij aankomst in Ootmarsum erg gespitst te achterhalen waarom Ootmarsum deze bijnaam voert. Die schijnen de inwoners te danken te hebben aan het feit dat een groot deel van de in de omgeving verbouwde uien door venters en marktkooplieden in kleine bosjes werden gedroogd en aan de man werden gebracht in het nabijgelegen Duitsland. Daar kregen de Ootmarsumers de bijnaam van de Siepels. (Zwiebeln). Zo simpel is het dus.

Charlotje

Bij de kerk in Ootmarsum heeft kunstenaar Berend Seiger een plastisch beeld gemaakt van het meisje Charlotje (Sjalotje) dat uit volle kracht een ui uit de grond trekt. Dat beeld is intussen het beeld- en handelsmerk van het kleine stadje Ootmarsum geworden. Ze trekt dagelijks heel veel toeristen uit binnen- en buitenland. Zowel op wortel- als zondagen lopen hier duizenden mensen langs kramen, musea en galerieën. Een toeristisch zeer attractief stadje.

Om te voorkomen dat Sjalotje uitsterft omdat ze geen opvolgers heeft, heeft kunstenaar Maria Hulsink een mannelijke tegenhanger ontworpen met de naam Siepelootje. Nu maar hopen dat ze beiden een keer van hun sokkel stappen voor een stevige omhelzing en wat dies meer zij! Want Siepelientjes heb ik tot dusver nog niet gezien in het mooie stadje in Twente.