abonneer nu
dossiers
Iedereen heeft wel een verhaal. Dat blijkt wel uit de rubriek De buren v...
De 49-jarige Marcel Hoogerbrugge werd woensdag 20 december 2017 in zijn ...
Lees hier alles over de overval op Chinees-Indisch restaurant Lotus op d...
Elke week reikt de Hoogeveensche Courant een Taart van de Week uit. De t...
Nieuwe kijk op oude zaken

Oude klare

Door Johann Bisschop op zondag 11 november 2018 14:54
  • ignore touch

    © NDC Mediagroep

mail pinterest

Trouwe lezers van deze rubriek kennen mijn zwakheden voor antieke, oude spullen en design. Zij begrijpen vast wel waarom ik een regelmatige bezoeker van de mooiste winkel van Hoogeveen ben.

Enige tijd geleden mocht ik in de Tamboer op het internationale congres over de retail-agenda voor de toekomst aanwezig zijn. Ik was erg onder de indruk van de lezing van de Spaanse marketingprofessor de heer de Ribes! Hij doceerde, dat wij -menselijke wezens- , liefhebbers zijn van dopamine; het geluksgevoelhormoon. Eenmaal in de ban van dopamine willen we het geluksgevoel steeds vaker ervaren. Zijn stelling is nu, dat winkels, restaurants en winkelcentra die eenmaal het dopaminegevoel bij je hebben opgewekt vanaf dat moment automatisch op een herbezoek kunnen rekenen. Ze komen automatisch in je gedachten als je op zoek bent naar een fijn, gezellig winkelcentrum, een goed restaurant of een leuke winkel. Die zitten als het ware vanaf die ervaring voortdurend vooraan in je hoofd! Als jouw winkel, restaurant of winkelcentrum dat gevoel weet op te roepen ben je spekkoper!

 

Mijn dopamine-winkel

Tijdens de buitengewoon interessante lezing van professor Ribes moest ik meteen denken aan De Oude Winkel van Ruud en Petra honderd meter van mijn zitplaats vandaan tijdens de lezing in De Tamboer. Niet omdat ik aandelen in de winkel heb, maar omdat die winkel voor mij de ‘dopamine- winkel’ is. Elke keer dat ik er rondstruin, wordt mijn geluksgevoel bevredigd.

De laatste keer dat ik er was, mocht ik van de eigenaren bovenstaande foto maken. Wat zij toen niet wisten is, dat ik bovenstaand verhaal over het geluksgevoel-hormoon al grotendeels in mijn hoofd had.

Er zijn veel dingen in het leven waaraan je verslaafd kunt raken. Onder andere aan het spul wat in deze fles heeft gezeten. Drank! Het geeft velen in onze samenleving een kortstondig geluksgevoel. Het versluiert je verdriet gemakkelijk.

 

Verdriet verzachten

Terwijl ik aan de toonbank stond te wachten dacht ik aan mensen uit Hoogeveens historie die probeerden tijdens de lange periode van zware turfgraverij hun leed en verdriet te verzachten. Ze grepen naar de fles met klare. En net als bij een verslaving aan dopamine heeft de verslaafde zichzelf niet meer onder controle en wordt slaaf van de geluksbrenger. Willoos loopt hij of zij achter de fles aan. Niet voor niets zit in het woord ‘verslaafde’, het zelfstandig naamwoord SLAAF.

Op bovenstaande fles met geluksgevoelbrenger staat een woord wat de jongere generatie wellicht niet meer kent en zeker niet zal gebruiken als synoniem voor jenever; Klare. Deze fles bevatte vroeger ‘oude klare’, oftewel oude jenever. Nog ouder is het woord foezel! De inhoud kwam ooit uit Schiedam, de stad die heel veel mensen kortstondig geluk bracht maar nog vaker langdurig ongeluk. Drank maakt meer kapot dan je lief is. Hmm.

Ik ben dan toch liever verslaafd aan ouwe meuk. Ik snuif tegenwoordig regelmatig even in De Oude Winkel; mijn dopamineleverancier.