abonneer nu
dossiers
Elke week reikt de Hoogeveensche Courant een Taart van de Week uit. De t...
Iedereen heeft wel een verhaal. Dat blijkt wel uit de rubriek De buren v...
De 49-jarige Marcel Hoogerbrugge werd woensdag 20 december 2017 in zijn ...
Lees hier alles over de overval op Chinees-Indisch restaurant Lotus op d...
Maandaggevoel: Nicole Donkervoort

Inbrekers en honden, ze zijn niet dol op elkaar

Door Nicole Donkervoort op dinsdag 27 november 2018 09:39
  • ignore touch

    Dobber. © NDC mediagroep

mail pinterest

Terwijl de bewoners gezellig naar de televisie zaten te kijken, slopen wij, eigenlijk niet eens zo heel stiekem, in het donker langs hun huis richting de garage. Zou de deur op slot zijn? Verrassend genoeg stapten we zo naar binnen en hadden we net zo gemakkelijk met wat fietsen naar buiten kunnen lopen. En het ergste van alles: dit bleek helaas geen uitzondering.

Dit voorval enkele jaren geleden, schoot mij afgelopen week weer door het hoofd. Gelukkig was ik destijds niet op pad met gelegenheidsinbrekers maar met politieagenten, die een zogenaamde wittevoetjesactie hielden in het bungalowpark in de wijk Krakeel. Hopelijk waren de bewoners zo onder de indruk plots agenten voor zich te zien dat zij sindsdien ’s avonds wél de deuren van garage, schuur en natuurlijk ook woning op slot hebben.

Veilig Wonen Scan

De politie ziet in de winterperiode vaak een toename van het aantal woninginbraken, met name in de kleinere gemeenten. Juist inbraken hebben een grote emotionele impact. Niet voor niets wordt in deze tijd van het jaar extra door de politie gewaarschuwd. Er is veel wat we zelf kunnen doen om het risico op een inbraak aanzienlijk te verkleinen. En dat hoeft helemaal niet zo ingewikkeld te zijn, blijkt tijdens de Veilig Wonen Scan die het Centrum voor Criminaliteitspreventie en Veiligheid (CCV) momenteel uitvoert in de wijk Schutlanden. Simpel en misschien wel met stip op 1: verlichting rondom de woning, want dieven staan niet zo graag in de spotlight.

Er ontbreekt nog één ding: een hond 

Zelf denk ik dat we het thuis redelijk voor elkaar hebben met onder meer veiligheidssloten, dubbeldik veiligheidsglas en meerdere camera’s. Er ontbreekt wat mij betreft nog één ding: een hond. Die was er tien jaar lang wel; Dobber. Hij zag er waarschijnlijk vervaarlijk uit, gezien het feit dat menigeen een straatje omliep op het moment dat ik met onze witte herder in beeld kwam. Dobber was een beetje een watje. ‘s Nachts sliep hij op de mat bij de voordeur. Dat hij daar elke ochtend rond 5.30 uur de krant op zijn kop kreeg boeide hem niet. En nog wonderlijker: hij gaf geen kik. Kwam er bezoek, dan heette hij die steevast met (iets te) veel enthousiasme welkom. Tot een logé uit Amerika een paar nachten bij ons zou doorbrengen. Hij was die eerste nacht, waarschijnlijk geplaagd door een jetlag, al vroeg uit de veren. Om 3.30 uur sloop hij naar beneden om een kop koffie te maken. Dobber reageerde niet, tot onze logé weer naar boven wilde in een poging alsnog wat uren te slapen. Plots stond Dobber voor hem, met opgetrokken lippen en zijn tanden ontbloot. Het is gelukkig goed afgelopen.

Loos alarm

Dobber werd ook wel eens ingezet voor spannende klussen. Na een nachtelijk inbraakalarm in de toenmalige zaak van manlief, raceten we naar De Wieken. Met Dobber, uitgelaten door het onverwachte uitje, in de kofferbak. Ter plaatse gooiden we de deur van het pand open en stuurden Dobber naar binnen. Of hij zijn tanden zou tonen of niet, de eventuele inbreker zou bij het zien van onze harige reus zeker zeven kleuren schijten. Blij kwispelend kwam hij weer naar buiten. Loos alarm.

Het veiligheidsgevoel was met Dobber in de buurt groot. Maar ook kleine hondjes hebben dat effect. Want inbrekers hebben het niet zo op met viervoeters, die immers de neiging tot blaffen hebben.

Heeft ook u geen hond, zorg dan in ieder geval dat de rest wel op orde is. Tips daarbij nodig? Kijk eens op www.hetccv.nl.