abonneer nu
dossiers
De Provinciale Statenverkiezingen van Flevoland vinden plaats op 20 maar...
Willeke Dost verdween in 1992. In al die jaren is er door politie en Ope...
Iedereen heeft wel een verhaal. Dat blijkt wel uit de rubriek De buren v...
In Luchtpost vertelt Gerrit Boxem elke week een bijzonder luchtvaartverh...
Bien Blogt

Piepschoem

Door Jacobien de Haan op vrijdag 1 maart 2019 16:45
  • ignore touch

    Volop piepschuim op Friese kust

mail pinterest

Ik ben al een week niet fit, wat geen positieve bijdrage levert aan mijn geestelijke gezondheid, merk ik.

Ongemerkt heeft mijn blik een andere invalshoek gekregen, één waar ik niet blij van word.

Twee weken geleden, in de wachtkamer bij de huisarts, is het begonnen. Het doemdenken. Ik zit met de jongste rustig te wachten op onze beurt als ze er aan komen schuifelen.

Twee oude mensen.

Ooit waren ze jong, leerden ze fietsen, schaatsen en dansen. Werden ze verliefd en gingen trouwen.

Kregen kinderen, werkten en gingen misschien op vakantie. Ooit waren ze sterk. Maar de tand des tijds slaat niemand over. Dus ook zij niet. Nu zijn ze hier.

Moeizaam ter been, slechthorend en een afgetakeld lichaam, misschien een kwakkelende gezondheid.

Misschien ernstig ziek, net als ik. Ze gaan naast mij zitten, de Ongenode Gasten en praten ongevraagd mee. ‘Zij hebben het gehaald, een heel leven en jij moet nog maar zien hoe ver je komt.’

Als ik om me heen kijk zie ik enkel nog verval. Er is maar één weg, die naar het einde.

De Ongenode Gasten hebben gelijk, ik moet dat nog zien te halen.

Ze blijven de rest van de week bij me en denken enthousiast mee, de verkeerde kant op. Het lukt me om te functioneren als moeder, vrouw, vriendin, (schoon)dochter et cetera. En toch ben ik er niet bij.

‘Iederiene die hef zich een kruus te droagen. Ik wens je een kruus van piepschoem’ schrijft een vriendinnetje van vroeger aan mij, refererend aan een lied van Daniël Lohues.

Helaas waren die van piepschoem al op toen ik aan de beurt was.

Ik glimlach om haar lieve wens en tegelijkertijd besef ik dat vriendschap en liefde mijn kruis lichter maken.

www.by-bien.nl