Human Interest

Bijzonder Boeren: Dierenwelzijn gaat voor alles bij de Drentse Wei

Geplaatst op dinsdag 25 juli 2017 12:15
  • © Henriette Meppelink

  • © Henriette Meppelink

  • © Henriette Meppelink

  • © Henriette Meppelink

pinterestmail

Nieuweroord - Als een van de koeien van de familie Schonewille op de kar wordt gezet voor de slacht en het erf afrijdt, is het altijd even slikken voor Esther Schonewille.

'Dan zie je dat koppie zo boven de laadplank uitsteken. Ja, dat is wel even moeilijk.' Het typeert Esther en haar man Edwin Schonewille van de Drentse Wei in Nieuweroord dat eerlijk en puur vlees verkoopt. Alles wijkt voor het welzijn van hun Blonde d'Aquitaines, Limousins en Dikbillen.

'Wat er vanavond op het menu staat? Een varkenshaasje!', zegt Esther tegen haar dochter Celine. De ogen de 12-jarige beginnen te stralen. 'Lekker! Daar heb ik nou echt zin in.' Eten bij Edwin en Esther thuis is elke dag een feestje. Het vlees van de koeien die ze slachten, kruiden ze zelf en dat maakt het vlees nóg lekkerder. Dat moet natuurlijk regelmatig getest worden. Ook het varkensvlees is eerlijk en puur, de beesten hebben vrij rondgelopen.

Andere leverancier

'We zijn nog op zoek naar een nieuwe leverancier voor het varkensvlees. Het liefst zou ik zelf ook varkens houden, maar dat is en blijft lastig. Je moet dan echt rekening houden met de mestwetgeving en de varkensrechten en dat is bijna niet te doen. Zo is dat nou eenmaal in Nederland geregeld. Het vlees van de dieren dat we nu verkopen is ook heerlijk. Die liepen ook vrij rond.' Celine geeft toe: 'Ik lustte eerst geen speklappen, ze kwamen uit de supermarkt en dat vlees vind ik echt niet lekker. Het smaakt naar poep', vertelt ze lachend. 'Ik ben dol op onze eigen speklappen.'

Celine helpt flink mee op het bedrijf en dat is nodig ook. De familie Schonewille krijgt het steeds drukker. 'Eerst slachtten we één koe binnen twee maanden, de laatste maanden gaat er een koe per twee weken naar de slacht. Er is steeds meer vraag naar het vlees. We zijn vrijdag geopend, maar krijgen steeds meer aanloop buiten de openingstijden om.'

Hamburgers, barbecueworst en spareribs

Edwin en Esther begonnen met eigen hamburgers en die liepen al snel als een trein. Daarna ontwikkelden ze hun eigen barbecueworst. Ook spareribs namen ze onder handen met verschillende kruiden. 'We hebben de laatste tijd enorme bestellingen. Bijvoorbeeld voor een barbecue van leraren van een school of tijdens het Truckstar festival. Geweldig is dat.' Het winkeltje van de Drentse Wei zit aan de stallen vast. Het is er heerlijk koel en de vriezers die er staan, draaien op volle toeren. Edwin wijst naar de muur richting de stal. 'Het liefst maak ik deze muur open. In de winter staan de koeien veel binnen en wat is nou leuker dan zien wat je koopt. Het zijn daarnaast ook nog eens ongelofelijk lieve dieren.'

Het houden van de koeien voor de slacht is altijd al een hobby geweest van Edwin. 'Op mijn veertiende had ik al twee koeien. Toen ik met Esther ging samenwonen in Hollandscheveld, begonnen we met twee koeien, maar dat werden er al snel twaalf. We verhuisden naar Noorder Hoofddiep 15 te Nieuweroord en bouwden een schuur voor 25 koeien. Ondertussen zijn dat er 50 geworden. '
De dieren van de familie Schonewille, bijna vijftig in totaal, grazen in het weiland iets verderop. Edwin heeft net de stier, die bij de dames in het weiland staat, verkocht. Hij doet het dier een halster om en wil hem lopend meenemen naar huis. Zo mak is de Dikbilstier. De dames blijven om het dier heen staan, alsof ze door hebben dat het de laatste keer is dat ze hem zien. Edwin krijgt hem ook met geen mogelijkheid uit het weiland. 'Als hij eenmaal meeloopt, is er niks aan de hand. Het is een echte knuffelstier. Ook de koeien doen niks. Ze zien mij dagelijks en de meesten komen 's morgens ook even hoi zeggen.'

Kruisingen

Edwin en Esther houden Blonde d'Aquitaines, Limousins en Dikbillen, maar ook kruisingen van deze rassen. 'Een Dikbil kan niet op een natuurlijke manier bevallen, wanneer je ze kruist met een Blonde d'Aquitaine of een Limousin dan is dat probleem verholpen. Bovendien is het vlees van de twee rassen samen ook heerlijk. Het gaat er mij om hoe een koe gevormd is, hoe mooi ze kunnen zijn en vooral: hoeveel vlees eraan zit. Ze zijn eigenlijk hartstikke sierlijk', vertelt Edwin lachend.

Edwin is gehecht aan zijn koeien. Zo is er ook een handjevol dat nooit naar de slacht wordt gebracht. De koeien die wel naar de slacht gaan, worden tot de laatste seconde goed behandeld. Edwin brengt de koe zelf naar het slachthuis aan de Griendtsveenweg, het dier wordt gekeurd en wordt meteen geslacht. 'Dan voelen ze geen stress. De koeien ruiken meteen aan de geur dat ze in het slachthuis zijn en dat zorgt voor stress. Dat willen we koste wat kost voorkomen. Geen stress maakt het vlees nog vele malen lekkerder.'

whatsappTip de redactie via WhatsApp! Voeg 'Hoogeveensche Courant' toe als contact in uw telefoon, 06-5751 5176, en stuur ons uw tips, foto’s en video’s.
LAAT EEN BERICHT ACHTER

U moet zijn ingelogd om een bericht te kunnen plaatsen. Log in of registreer je om een reactie te kunnen plaatsen.