abonneer nu
dossiers
Iedereen heeft wel een verhaal. Dat blijkt wel uit de rubriek De buren v...
De 49-jarige Marcel Hoogerbrugge werd woensdag 20 december 2017 in zijn ...
Lees hier alles over de overval op Chinees-Indisch restaurant Lotus op d...
Elke week reikt de Hoogeveensche Courant een Taart van de Week uit. De t...
Regio

De buren van...: ‘Kijk niet vooruit, je ziet toch geen fluit’

Geplaatst op zondag 15 januari 2017 16:11
  • Gerrit en Jaap Wieken bestieren sinds het overlijden van respectievelijk vrouw en moeder Hennie samen de huishouding. © Andre Weima

pinterestmail

Zuidwolde - Je kunt rustig spreken van een bijzondere ontmoeting, het gesprek met Gerrit (83) en Jaap (54) Wieken in Zuidwolde.

Vader en zoon blinken uit in wijsheden, een meer dan gezonde dosis humor, relativerend vermogen en zijn beiden gezegend met een aanstekelijke lach. Deze rolt dan ook regelmatig over de keukentafel. Sinds ze enkele jaren geleden respectievelijk vrouw en moeder Hennie verloren, bestieren ze samen de huishouding. Bij de pakken neerzitten deden ze niet, maar ‘moeders’ komt regelmatig voor in het gesprek. Ondanks dat grote verlies, regeert meestal de lach in huize Wieken.

Wanneer ik aan kom, is Jaap buiten aan het sneeuw schuiven. Voor velen een karwei waar ze meestal niet warm voor lopen. Dit in tegenstelling tot Jaap, die fluitend de klus klaart. De toon is gezet als hij zegt: ‘Ik heb een hekel aan sneeuw, maar vegen vind ik geweldig. Dat geluid van zo’n schuiver klinkt me als muziek in de oren. Het is misschien wel een tik van me. Als ik er maar geen tik van overhoud’, schatert hij het uit. Binnen, in de kleine keuken waar ze het liefst zijn, komt bijna automatisch de taakverdeling van de mannen op tafel. ‘Niet alleen vegen vind ik geweldig, maar ook voor het strijken draai ik de hand niet om. Mijn zussen Tineke en Jenny, die ons hier thuis regelmatig geweldig helpen, zeiden dat ik de handdoeken en zo niet hoefde te strijken, maar dat doe ik wel want ik kan dan twee keer zoveel in de kast kwijt!’ Beiden moeten vreselijk om deze wijsheid lachen. Gerrit Wieken is de kok in huis. Volgens Jaap kan hij er wat van. ‘We eten heel gevarieerd en heel veel verse groente uit eigen tuin. Ja, dat is altijd een hobby van mij geweest,’ vertelt de heer des huizes. ‘Ik loop slecht, maar ik heb geen haast en met wat steun hier en daar red ik me nog prima met het kokkerellen. Jaap helpt ook wel eens mee hoor.’ Zijn ‘Ja, ik mag af en toe eens in een pannetje roeren’, is weer aanleiding voor een aanstekelijke lach.

Vervelen

Het slechte lopen van Gerrit ervaart hij wel als lastig, maar hij zal het niet als excuus gebruiken om niks te hoeven doen. Hoewel, hij maakt in het gesprek tot twee keer toe duidelijk dat hij geen harde werker was. ‘Ik mag dat misschien niet zeggen, maar ik heb nooit zo hard gewerkt hoor. Op mijn 53e kwam ik in de ziektewet en dat heb ik niet erg gevonden. Vervelen deed ik me niet.’

Jaap is werkzaam in een tankstation aan de A28. Hij begon er in 1983. Hij omschrijft het als leuk werk, maar de nachtdiensten vindt hij niet altijd even plezierig. ‘Ik werk drie van de vijf weekends en ook dat mag wel wat minder. Er komt van alles langs. Als je wist hoeveel artiesten ik op die manier tegengekomen ben. Als Rob de Nijs in het Noorden een optreden had dan stopte hij steevast hier om droge worsten te kopen. Ook anderen kwamen regelmatig. Nico Haak vroeger en Herman Brood was ook vaste klant. Bert Visscher, Henk Wijngaard en Daniel Lohues. Gisteren tankte Jannes nog hier. Altijd leuk en gezellig. Koning Willem-Alexander was hier zelfs een keer. We waren toen net aan het verbouwen en daarom moest hij zijn behoefte op een dixie doen. Dat was geen probleem. Hij kwam binnen en zei: ha die Jaap!’ Na weer een schaterlach: ‘Nee hoor, maar hij was allervriendelijkst.’

Goed bij de pinken

Ondanks zijn bijna 84 jaar is Gerrit Wieken nog altijd goed bij de pinken. ‘Laatst was ik bij de dokter en toen hoorde ik iemand zeggen dat ik niet vooruit te branden was, maar praatjes had voor tien. Nou, dat is toch mooi niet?’ Gerrit is gek op oude wijsheden, waarvan hij er waarschijnlijk zelf ook wel enkele bedacht heeft. Over de kerk en het geloof raakt hij niet uitgepraat, zegt hij met overtuiging in de stem. ‘Maar daar kom je toch nooit uit. Het is niet voor niks geloven hè?’

Gerrit is in het nabijgelegen Fort geboren en samen met vrouw en kinderen verhuisde hij in 1971 naar de huidige woning. ‘Vroeger had ik een klein boerderijtje en later kon ik bij de boterfabriek hier in Zuidwolde aan de slag.’ Hij hoopt nog lang thuis te kunnen wonen. Naar het Tonckenshuis in zijn dorp ziet hij niet zitten: ‘Daar zou ik niet graag naartoe gaan. Hier samen met Jaap bevalt me goed. Maar ik kijk niet zo ver vooruit hoor. Dat heeft geen zin, zei Toon Hermans toch al. Kijk niet vooruit, je ziet toch geen fluit!’

Geweldige uitlaatklep

Humor kan de twee niet ontzegd worden. In zijn vrije tijd is dat een geweldige uitlaatklep voor Jaap. Hij speelt al heel lang toneel, was vijf jaar lang één van de mensen van de succesvolle oudejaarsconference Reuring, waarin van alles in Zuidwolde en omgeving op de hak werd genomen. ‘Reuring stopt voorlopig en vorig jaar heb ik ook afscheid genomen van de feestweekcommissie. Ach jong, ik heb zoveel gedaan en altijd met plezier. Ik denk dat ik dat van mijn moeder heb. Die zat ook overal in. Ja en die humor is wel duidelijk waar ik dat vandaan heb toch.’
Na nog een kop thee, staat Jaap alweer bij de deur met de sneeuwschuiver in de aanslag. ‘Hup, nog even wat vegen. Haha, ik zie dat er bij de buren ook nog genoeg ligt. Er is nog werk zat. Mooi man.’ Als hij even later duidelijk met de schuiver over de sneeuw en de stenen schuurt roept hij me lachend achterna: ‘geluidje hè?’

whatsappTip de redactie via WhatsApp! Voeg 'Hoogeveensche Courant' toe als contact in uw telefoon, 06-5751 5176, en stuur ons uw tips, foto’s en video’s.
DOSSIERS dossiers